Ποιο είναι το πρώτο άλμπουμ που αγόρασες;
Δεν το αγόρασα. Το βρήκα κάτω από το κάθισμα του σχολικού. Πηγαίναμε εκδρομή με το σχολείο σε ένα μοναστήρι – φοιτούσα σε καθολικό σχολείο. Ήταν ένα χιλιογρατζουνισμένο cd των Iron Maiden με απίστευτο artwork στο εξώφυλλο – οι Iron Maiden έχουν το πιο σατανικά ωραίο artwork γενικά! Το έβαλα στο walkman μου, αλλά δεν έπαιζε, χοροπηδούσε συνέχεια, εκτός από το κομμάτι νούμερο 4, Τhe Evil that Men do, ένα από τα καλύτερα κομμάτια για να γνωρίσει κάποιος το συγκρότημα. Κάπως έτσι άρχισαν όλα.
Πώς διατηρείς αυτή την ηλιόλουστη διάθεση;
Είναι στάση ζωής για μένα να μην τα παρατάω και να είμαι ευγνώμων για ό,τι μου συμβαίνει. Είμαι αρκετά μεγάλος για να ξέρω τι ήταν αυτό το ταξίδι στον χώρο και γνωρίζω καλά τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες της μουσικής.
Τελικά, πώς κατέληξες στον διαγωνισμό της Εurovision και έκανες trend το From Zero to Hero;
Οδηγούσα, πηγαίνοντας να παίξω σε μια συναυλία, στην πρώτη μου περιοδεία στη Μεγάλη Βρετανία που ήταν sold out. Ήταν συναρπαστική εποχή. Τότε πήρα ένα μήνυμα από την εταιρεία μου, που έλεγε: «Τηλεφώνησέ μας όταν έχεις πέντε λεπτά να μιλήσεις και κράτα το μυαλό σου ανοιχτό». Δεν είχα ξαναλάβει αντίστοιχο, γι’ αυτό σταμάτησα για να πάρω αμέσως πίσω. Και μου πρότειναν τη Eurovision. Η καρδιά μου χοροπήδησε δυνατά, ένιωσα τρελή χαρά, που γρήγορα τη διαδέχτηκε ο φόβος. Η Εurovision μου άρεσε πολύ, αλλά να την απολαμβάνω από απόσταση. Δέχτηκα όμως με χαρά την πρόταση, ενώ παράλληλα σκεφτόμουν πως όλα όσα κατάφερα με τόσο κόπο μπορεί να γκρεμίζονταν σε μία νύχτα. Τι θα γινόταν αν έβγαινα τελευταίος; Όμως πολέμησα τον φόβο με τον ενθουσιασμό μου και δέχτηκα να συμμετάσχω με όλη μου την καρδιά!
Και ήσουν καταπληκτικός! Τραγούδησες σαν νικητής από την αρχή και προσωπικά ήμουν από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές σου εδώ στην Ελλάδα. Πες μου, όμως, ποια ήταν τα highlights της χρονιάς που πέρασε;
Είναι, τελικά, οι ροκ σταρ έτσι όπως τους φανταζόσουν;
Όταν ήμουν έφηβος, νόμιζα πως έπρεπε να ντύνεσαι ή να συμπεριφέρεσαι με συγκεκριμένο τρόπο για να έχεις αυτή τη ροκιά. Γέμισα το σώμα μου με τατουάζ -και δεν μετανιώνω-, που τότε με βοηθούσαν να ενισχύσω την εικόνα που ήθελα να φτιάξω για μένα. Μια εικόνα που θα με έκανε να ανήκω σε όλους αυτούς τους cool rock and rollers. Όμως, συναντώντας τους αληθινούς θρύλους, είδα πως δεν υπάρχει τίποτα από αυτά. Έχουν υπερβεί την ανάγκη να περπατάνε με cool αέρα. Αυτό που κάνουν -η αγάπη και η αφοσίωση στην τέχνη τους- είναι το απόλυτο cool. Ο Βrian May δεν έχει ίχνος τατουάζ, λατρεύει το διάστημα και μιλάει σαν αστροφυσικός. Δεν χρειάζεται να φορέσεις σκουλαρίκια στη Μόνα Λίζα. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Με τι έχει να κάνει το rock and roll, ειδικά σήμερα; Και πώς βλέπεις τον «κατακλυσμό» του hip hop ή της rap;
To rock and roll έχει να κάνει με την ελευθερία. Με το πόσο ελεύθερος νιώθεις όταν είσαι ο εαυτός σου, χωρίς να χρειάζεται να ανησυχείς για το αν μπορείς να προσελκύσεις ανθρώπους παριστάνοντας ότι είσαι πιο ενδιαφέρων απ’ ό,τι στην πραγματικότητα. Η καλοσύνη και η αυθεντικότητα αρκούν. Όσο για τα είδη της μουσικής, πάντα υπήρχαν διαφορετικές τάσεις και προτιμώ να εστιάσω σε αυτά που μας ενώνουν παρά σε αυτά που μας χωρίζουν. Μας αρέσει η αίσθηση των ηχείων που προκαλούν δονήσεις στον αέρα – από αυτή την άποψη είμαστε όλοι ίδιοι. Στη διάρκεια του lockdown έψαχνα τραγούδια που είχα «ξεγραμμένα» όταν ήμουν νεότερος, επειδή δεν αποτελούσαν μέρος αυτού με το οποίο ένιωθα ότι ταυτιζόμουν. Ένιωθα ότι είμαι θαυμαστής των Iron Maiden, λάτρης του heavy metal, και τέλος. Όλα τα άλλα ήταν ψευτομουσικές και τέτοια. Αλλά αυτή είναι μια παιδιάστικη άποψη. Όταν μεγαλώσεις, συνειδητοποιείς ότι η ιδιοφυΐα εκδηλώνεται σε όλα τα είδη μουσικής και σπαταλάς τις ευκαιρίες απόλαυσης με το να ταυτίζεσαι πολύ με ένα πράγμα. Μου αρέσει να τραγουδάω όλα τα είδη και τελικά αυτό είναι που με χαροποιεί.
πηγη : https://vogue.gr
